Jako że piłka uderzana jest z 11 metrów, przy mocnym strzale bramkarz ma na reakcję ułamki sekundy. W tak krótkim czasie bramkarz nie zdąży zobaczyć, gdzie leci piłka i rzucić się tam. W związku z tym większość bramkarzy próbuje bronić karne na wyczucie, tzn. jeszcze przed uderzeniem obserwują strzelca. Na podstawie kąta, pod którym biegnie do piłki , ułożenia stopy, balansu ciałem, a także znajomości jego metod próbują przewidzieć, w który róg strzeli, i rzucają się w tę stronę jeszcze przed strzałem. Bramkarz może również wyczekać do końca w nadziei, że strzał będzie lekki lub w środek. Wówczas prawie na pewno udaje się go obronić.

Zasadniczo można wyróżnić kilka sposobów, na jakie strzelcy próbują zdobyć gola. Najbardziej efektownym i najtrudniejszym do obrony jest strzał w górną część bramki, tzn. powyżej połowy jej wysokości. Jeżeli piłka nie leci tylko w sam środek, to bramkarzowi jest niezwykle trudno ją obronić.